Hoe een wijn beleefd wordt, kan enorm verschillen. Veel Nederlanders drinken een wijntje bij het schaaltje chips ‘s avond voor de buis, en zijn weinig geïnteresseerd in het verhaal achter de drank die ze drinken. Geen probleem, maar er is een grote kans dat er ook geen verhaal achter die wijn zit. Het merendeel van de wijn wordt hier tenslotte in de supermarkt gekocht, en is afkomstig van grote wijnfabrieken. Of ze drinken helemaal geen ‘echte’ wijn, maar ingedikte most aangelengd met water die hier in Nederland tot gisten is gebracht, zoals we deze week bij de Keuringsdienst van Waarde konden zien. (En waar nog wel het een en ander over te nuanceren is.)

Ik vrees dat mijn interesses heel anders zijn. Eigenlijk vind ik een wijn allemaal maar leuk áls er een verhaal achter zit. Prijs doet voor mij niet ter zake. Dat die wijn dan niet altijd een topniveau heeft ook niet. Maar hij moet wel gemaakt zijn met passie én verstand van zaken,. Een wijngebied bezoeken dat nog weinig mensen kennen vind ik daarom één van de leukste dingen die er zijn. In zo’n gebied liggen de verhalen vaak voor het oprapen.

Met Pasen bezocht ik samen met een vriendin en mede-vinoloog het kleinste en meest noordelijke wijngebied van Duitsland, Saale-Unstrut. Als een van Nederlands bekendste kenners van Duitse wijn me meldt dat Saale-Unstrut terra incognita voor hem is, dan kun je toch wel van een onbekend gebied spreken, nietwaar? [Lees meer...]