Tussen de druiven: verslag van een jaar in McLaren Vale

Geef maar toe, we dromen er allemaal wel eens van. Tenminste, alle wijnliefhebbers dan. Een eigen wijngaardje, zelf wijnmaken, het goede leven, dagelijks buiten onder een stralende hemel aan de slag in de natuur. ‘s Avonds vrolijk lachend op je terras met vrienden en een eigen fles wijn. Tja… nou, ik niet hoor. Ik heb één keer wijn gemaakt, van een paar kilo riesling uit eigen tuin. Nooit meer! Wat een gedoe. En dat idyllische plaatje, over zon, terras en vrienden, dat klopt ook voor geen meter in 90% van de tijd. Het is keihard werken in die wijngaarden!

Toch blijven er ieder jaar mensen die die droom waarmaken. Zo ook journaliste Remke de Lange. Ze trok met man en kind een jaar lang naar Australië, om er vier seizoenen lang te ervaren hoe het nu echt toegaat op een wijnbedrijf. En zij schreef er een boek over, Tussen de druiven, dat vandaag verschijnt. Samen met het boek presenteert zij ook haar Eigen Wijn, Rem’s Row 2010, een ‘zonnige Aussie Shiraz van de druiven op één rij in het veld’.

Dat huis, dat is Gemtree Winery, een relatief klein familiebedrijf in McLaren Vale, één van de beroemde Australische wijngebieden, gelegen ten zuiden van Adelaide. De Lange en haar gezin betrekken een huisje waar normaal gesproken de plukkers tijdens de oogst huizen, en maken er van najaar 2009 tot najaar 2010 mee wat er in het dorp McLaren Flat gebeurt. Zoonlief gaat naar school, manlief schrijft en De Lange gaat aan de slag in de wijngaarden en kelders van Gemtree. Zij werkt in de wijngaarden, tussen kangoeroes en een enkele koalabeer, tussen eucalyptusbomen en duizendpoten. Daarnaast reist ze heel wat rond, spreekt met naburige wijnboeren en leert het land en de Australische wijnindustrie van binnenuit kennen. Last but not least maakt ze met hulp van Mike Brown haar Eigen Wijn; Mike is schoonzoon van Gemtree eigenaar Paul Buttery en de wijnmaker van het bedrijf.

[Lees meer...]

Duo, multi-culti… overpeinzingen rondom nieuwe druivenblends

Recent proefde ik van de Wijnbeurs een witte wijn gemaakt van sauvignon blanc, chardonnay en vermentino. De wijn kreeg de naam Mon Bijou, Pays d’Oc IGP, en is een project van Wijnbeurs-oenoloog Christophe Pippo, die voor zijn 10-jarig jubileum de vrije hand kreeg om een wijn naar eigen smaak en wens op de markt te brengen. In geur en smaak is Mon Bijou lekker bloemig en kruidig, met hints van laurier, venkel, anijs en sinaasappel. De 20% vermentino geeft de wijn een lekkere bite, alcoholpercentage is 13% en de zuren zijn fris en prettig. Mon Bijou dronken we bij een pompoenschotel met courgette en kerrie, en was wonderwel tegen de kerrie opgewassen.\

Three Vines


De masterclass van wijnmaker Philip Laffer van Jacob’s Creek stond oorspronkelijk aangekondigd onder de titel New Varietals. Helaas heeft Laffer dit thema nauwelijks behandeld; hij wijdde er slechts een paar zinnen aan.
Laffer merkte op dat Australië op dit moment bezig is druivenrassen te ontdekken die wel aangeplant staan, maar veel te lang verwaarloosd zijn. Zo brachten Italiaanse immigranten rond 1950 sangiovese naar hun nieuwe vaderland, maar de wijnindustrie heeft er tot nu toe weinig mee gedaan. Toch zijn het dit soort variëteiten die het veel beter doen in het overwegend warme continent dan de klassieke soorten als chardonnay, cabernet sauvignon en riesling. Laffer verwacht dan ook een toenemende aandacht voor de mediterrane druivenrassen: tempranillo, grenache, sangiovese etc….

[Lees meer...]

Masterclass Shiraz

Ik bezocht Ontdek de Nieuwe Wereld vorige week zondag vooral vanwege de masterclasses door diverse wijnmakers. Voor mij waren deze masterclasses bedoeld om eens rustig een aantal nieuwwereldse wijnen door te kunnen proeven, iets wat staande aan een tafeltje met om je heen tientallen andere belangstellenden nooit goed lukt.
Philip Laffer, sinds 1995 chief wine maker van Jacob’s Creek (Australië), hield een masterclass over shiraz – hoewel een presentatie over ‘new varietals’ werd aangekondigd. (Die komen binnenkort op een andere manier nog aan de buurt hier op Wijnkronieken).

[Lees meer...]

Wijnmakerslunch

Montana, Etchart en Jacob’s Creek kennen we van de schappen in de supermarkt. Alledrie de wijnmerken zijn er goed vertegenwoordigd. Alledrie maken ze deel uit van drankenmultinational Pernod-Ricard. Maar weinig wijnliefhebbers in Nederland weten dat die firma’s ook topwijnen voortbrengen. Want die zijn helaas niet voor de gewone consument te koop, en ook niet voor prijsjes tussen de 5 en 10 euro. Alleen bij de groothandel (Hanos bijvoorbeeld) zijn ze te krijgen.

[Lees meer...]

Wereldwijnen

In 2005 startte Andrew Bailey zijn importfirma FortyFour Degrees – naar de centrale breedtegraad van Nieuw-Zeeland – om de Nederlandse markt van de beste Nieuw-Zeelandse wijnen te voorzien. Sinds 2006 werkt Andrew samen met Jarrod Englefield. Samen wisten zij hun wijnen onder de aandacht én op de kaart van ruim 150 restaurants te krijgen, waaronder De Librije en Oud-Sluis. Omdat de restaurants ook belangstelling hadden voor topwijnen uit andere delen van wereld, werd een nieuw concept uitgedacht, dat in oktober 2008 gelanceerd is: ThreeSixty (360) Degrees.

[Lees meer...]

Weektopper: Gimblett Road Cabernet Merlot Malbec 2005

Het was weer lastig deze week, aangezien er diverse fraaie wijnen mijn pad hebben gekruist. Gisterenavond dineerde ik namelijk in kasteel Heemstede in Houten, en hoewel ze hun Michelin-ster kwijt geraakt zijn onlangs, schenken ze nog steeds heerlijke wijnen. Maar daarover bericht ik later dit weekend.

De topper van de week is uiteindelijk een heel fraaie rode wijn uit Nieuw-Zeeland geworden, Gimblett Road Cabernet Merlot Malbec 2005 van CJ Pask, uit Hawkes Bay op het Noordereiland. De wijn wordt geïmporteerd door FortyFour Degrees, een zeer recent op de Nederlandse markt verschenen importeur, waarvan ik een aantal proefflessen toegezonden kreeg. In een apart bericht zal ik meer over het bedrijf vertellen.

[Lees meer...]

Lindemans sponsort World Hockey Champions Trophy

Terwijl de finale EK voetbal gespeeld wordt, is de Word Hockey Champions Trophy Men net afgelopen. Australië heeft Spanje verslagen met 4-1. Bijzonder aan die Champions Trophy was één van de sponsors: het Australische wijnmerk Lindemans! Tijdens de hele week van wedstrijden had Lindemans het alleenrecht op het schenken van wijn.
Eerlijk gezegd ben ik niet eerder een wijnmerk tegengekomen dat een groot sportevenement steunt. Maar de merken uit de Nieuwe Wereld hebben er ongetwijfeld het geld voor.

Mijn zoon – die zelf volgend jaar Kampong A3 mag versterken – mocht dankzij mijn schrijfsels hier op Wijnkronieken vandaag naar de finales bij de Hockey Club Rotterdam. Hij genoot van de wedstrijd Nederland – Argentinië (helaas verloor Nederland) en van de finale tussen Australië en Spanje. En nam voor mij de bijgeleverde foto’s, van de bar van Lindemans in het clubhuis. De wijn mocht niet gedronken worden rond het veld, alleen erbuiten, vertelde hij me. Hoe de wijn smaakte, heeft hij niet uitgeprobeerd, ondanks zijn voucher voor onbeperkt genieten. Netjes hè ;-)

Is dit de de toekomst bij classy sportevenementen? Misschien iets voor champagnemerken? Of gebeurt het al meer?

Lessen 15 en 16 – de Nieuwe Wereld

De opleiding loopt op zijn einde. Dat is duidelijk te merken aan het aantal cursisten dat de lessen bezoekt. Bij de afgelopen twee lessen over de Nieuwe Wereld was de aanwezigheid tamelijk geslonken. Ook speelt mee dat een aantal mensen het proefexamen al hebben gehaald. Zij denken waarschijnlijk dat zij de theorie nu wel uit het boek kunnen leren. Jammer eigenlijk, want zo vaak krijg je niet de kans goede wijn uit de Nieuwe Wereld te proeven. Hoewel, daar verschillen de meningen ook over….. Maar daarover zo meteen meer.

[Lees meer...]

Geproefd: Lindemans Sauvignon Blanc


Een paar dagen geleden, toen we de hiernaast afgebeelde fles hadden leeggedronken, vroegen we ons af of het beoordelingssysteem van Wijnkronieken niet aan uitbreiding toe was. We vonden deze wijn namelijk aardig om te drinken, maar ook duidelijk een vertegenwoordiger van de moderne, industrieel gemaakte wijnen, zeg maar Coca Cola-wijnen. En het leek ons een goed idee om het onderscheid tussen ambachtelijk en industrieel gemaakte wijn een plaats te geven in het beoordelingssysteem. We zullen het (voorlopig) niet doen, onder andere omdat het onderscheid tussen ambachtelijk en industrieel zeker niet zwart-wit is en eerder een glijdende schaal. Maar over de Lindemans Bin 95 Sauvignon Blanc 2007 twijfelen we niet: dit is een industrieel gemaakte wijn!

Hoewel het een Coca Cola-wijn is, gemaakt voor het grote publiek, in zijn soort is deze witte wijn best twee sterren waard, want we komen op feestjes en recepties slechtere witte wijnen tegen. Deze zeer jonge witte wijn (druiven geoogst in dit voorjaar) ruikt aangenaam (tikje vanille), is qua geur herkenbaar als sauvignon (zeker niet altijd het geval met industrieel gemaakte sauvignon-wijnen uit de Nieuwe Wereld), smaakt fris en fruitig, en heeft een licht bittertje op het eind. De frisse zuren van de wijn en het bittertje maakten dat deze wijn goed combineerde met de ovenschotel met spinazie, artisjok en geitenkaas die op tafel kwam die avond.

Aan deze positieve proefnotitie kunnen we nog toevoegen dat de wijn een aangenaam bescheiden alcoholpercentage van 11,5% heeft, een schroefdop heeft (waarom kostbare kurk verspillen aan een fles die toch binnen enkele maanden opengaat?) en bij Albert Heijn te koop is voor € 5,79. Nogmaals: op een feestje zullen we dit niet afslaan, hoewel we thuis eerder een meer ambachtelijke wijn uit Frankrijk of Italië zouden pakken.