Wijn, wijngeschiedenis en wijncultuur
[Persbericht]
De druivenoogst van 2013 is in Nieuw-Zeeland momenteel in volle gang. De vooruitzichten voor het wijnjaar 2013 zijn erg goed, onder andere vanwege het prachtige zomerweer.
“De warme, droge zomer van 2013 is perfect voor het groeien en rijpen van druiven. Wanneer de herfst intrekt met warme dagen en ietwat koelere nachten, kan er uitgekeken worden naar een uitstekende wijnoogst in alle streken”, aldus Philip Gregan, CEO van de Nieuw-Zeelandse wijnbouwersvereniging.
Megavino is alweer anderhalve maand geleden, maar er zitten nog wat foto’s van wijnen en bedrijven in mijn archief waar ik iets over wil schrijven. Zoals deze fraaie fles Sauvignon Blanc van Ninth Island, een wijn uit Tasmanië. Ik kwam naar de stand om een Riesling uit Tasmanië te proeven, maar die maakte niet zo’n indruk op me. Charles van Havre, international sales manager van Kreglinger Wine Estates, eigenaar van Ninth Island, raadde me vervolgens de Sauvignon Blanc aan, waar ik wel heel blij van werd. De wijn was heerlijk fris en fruitig, een geweldige kruising tussen nieuwwereldse en klassiek Franse Sauvignon Blanc. Jammer dat hij (nog?) niet in Nederland verkrijgbaar is.
Montana, Etchart en Jacob’s Creek kennen we van de schappen in de supermarkt. Alledrie de wijnmerken zijn er goed vertegenwoordigd. Alledrie maken ze deel uit van drankenmultinational Pernod-Ricard. Maar weinig wijnliefhebbers in Nederland weten dat die firma’s ook topwijnen voortbrengen. Want die zijn helaas niet voor de gewone consument te koop, en ook niet voor prijsjes tussen de 5 en 10 euro. Alleen bij de groothandel (Hanos bijvoorbeeld) zijn ze te krijgen.
In 2005 startte Andrew Bailey zijn importfirma FortyFour Degrees – naar de centrale breedtegraad van Nieuw-Zeeland – om de Nederlandse markt van de beste Nieuw-Zeelandse wijnen te voorzien. Sinds 2006 werkt Andrew samen met Jarrod Englefield. Samen wisten zij hun wijnen onder de aandacht én op de kaart van ruim 150 restaurants te krijgen, waaronder De Librije en Oud-Sluis. Omdat de restaurants ook belangstelling hadden voor topwijnen uit andere delen van wereld, werd een nieuw concept uitgedacht, dat in oktober 2008 gelanceerd is: ThreeSixty (360) Degrees.
De opleiding loopt op zijn einde. Dat is duidelijk te merken aan het aantal cursisten dat de lessen bezoekt. Bij de afgelopen twee lessen over de Nieuwe Wereld was de aanwezigheid tamelijk geslonken. Ook speelt mee dat een aantal mensen het proefexamen al hebben gehaald. Zij denken waarschijnlijk dat zij de theorie nu wel uit het boek kunnen leren. Jammer eigenlijk, want zo vaak krijg je niet de kans goede wijn uit de Nieuwe Wereld te proeven. Hoewel, daar verschillen de meningen ook over….. Maar daarover zo meteen meer.
Onlangs werd me gevraagd eens een Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc van de Aldi uit te proberen: Spy Mountain 2006, van Johnson Estate in Marlborough. Gisteren lukte het me een fles à € 5,49 te pakken te krijgen. Aangezien ik toch wel nieuwsgierig was, heb ik ‘m maar gelijk koud gelegd en ‘s avonds geproefd. Zou er nu toch echt eens een goede fles wijn bij de Aldi vandaan komen? Ik was hoopvol gestemd…
Ik kom maar gelijk tot de kern van de zaak: over deze wijn kan ik alleen maar schrijven wat ik er niet van vind: niet lekker, niet het geld waard wat ik er voor betaald heb, niet geschikt om wie dan ook voor te zetten.
In het verleden ben ik regelmatig kritisch geweest over wijnen uit niet-Europese landen. Maar als ik dan toch in Nederland wijnen van een ander werelddeel drink, heb ik het liefst een Australische of Nieuw-Zeelandse wijn. Naar mijn idee hebben beide landen wijnstijlen die in Europa nauwelijks voorkomen. Een heel goed voorbeeld is de frisse, fruitige Sauvignon Blanc waar Nieuw Zeeland bekend mee is geworden. Vooral het bedrijf Cloudy Bay heeft voor de Sauvignon Blanc het pad gebaand. Inmiddels kun je in Nederland gelukkig ook betaalbare Sauvignon Blancs uit Nieuw Zeeland krijgen; Cloudy Bay is vrij duur geworden.
Volg mij op....