EWBC 2013 in Rioja, Spanje

EWBC2012 130[Persbericht]

De zesde jaarlijkse EWBC Digital Wine Communications Conference (Conferentie voor Digitale Communicatie rondom Wijn) zal gehouden worden in Logroño (Spanje) van 25 tot 27 oktober 2013.

De EWBC Digital Wine Communications Conference is de enige internationale conferentie die gewijd is aan het samengaan van wijn en het web. Dit driedaagse evenement biedt de wereldwijde wijngemeenschap  een platform om de mogelijkheden van de hedendaagse online communicatie te verkennen.  

Het doel van de conferentie is het bouwen aan een internationaal netwerk van wijncommunicatie-specialisten; de conferentie moedigt de verwerving van vaardigheden en informatie aan, evenals de uitwisseling van kennis, over de grenzen heen van land, taal en beroep.

[Lees meer...]

Bubbels, altijd en overal

TenutoGelso2‘Nee joh, dat is toch meer voor Oud-en-Nieuw!’: aan het woord is een Hollandse moeder tegen haar zoontje, enige dagen geleden in de supermarkt. Zoonlief wees op een fles goedkope Champagne, maar moeder was niet van plan die voor Kerst aan te schaffen. Een uitspraak uitermate typerend voor de houding van de meeste Nederlanders tegenover mousserende wijnen, helaas. Champagne, cava of welke mousserende wijn dan ook (met uitzondering van een prosecco-tje misschien) hoort bij Oud-en-Nieuw, en anders niet. Jammer!! Want wat kan een glas frisse bubbels toch lekker zijn, op elk moment van de dag, bij iedere gelegenheid! Daar komt nog bij dat ze in steeds meer landen en streken uitstekende mousserende wijnen maken, dus wat weerhoudt ons dan in hemelsnaam nog?

NoblesseEtna
Ik denk bijvoorbeeld met plezier terug aan de geweldige welkomsttoast die we op Sicilië uitbrachten, rond een uur of half drie op woensdag, net uit het vliegtuig, met een glas Noblesse van Benanti in de prachtig gerestaureerde palmento van Tenuta Gelso! Sinds een aantal jaren maken de wijnmakers op de Etna mousserende wijnen, met verrassende resultaten. Bij Benanti, één van de bekendste wijnhuizen ter plaatse, gebruiken ze voor hun Brut voornamelijk witte carricante-druiven. De basiswijnen voor deze Noblesse worden deels op roestvrijstalen tanks, deels op eikenhouten vaten vergist. De tweede gisting, op fles, start in de lente volgend op de oogst. Daarna mogen de wijnen minimaal 18 maanden rustten; in deze tijd ontstaan de belletjes, net als bij cava en champagne.

[Lees meer...]

EWBC highlight: tasting LA wines at the Arkas Art Center, Izmir

Tasting wine at Arkas Art Center, copyright Arkas Art Center

We were supposed to end the day gathering grapes at the LA Vineyards, ‘under the star-filled sky’, followed by a tasting. Instead, we enjoyed the wines of the company named after its founder, Lucien Arkas, in a totally different place, but I think an even better one.

Harvest was already finished in the Aegean wine regions of Turkey by the time the 280 bloggers from all over the world arrived in Izmir, on November 8th, to attend the fifth European Wine Bloggers Conference. So no picking of grapes for the 25 or so participants during the Sunday trip to Ephese, and no ‘sharing of micro-vinification methods’, as the programme said. But since the owner of LA Vineyards was one of the main sponsors of the conference, and owns an art gallery as well, a good alternative was at hand: tasting the organically produced wines from LA at the Arkas Art Center, in Izmir, at a stone’s throw away from the conference hotel.

And what a great experience  that turned out to be:  first of all the Art Center is housed in the former French Consulate on the Izmir waterfront, a beautiful classical building.  In the days when Izmir still was Smyrna and merchants from all over Europe had their offices along the Kordon, French citizens found their interests taken care of in this building.  After the earthquake that destroyed almost all of Izmir in 1904, the building was heavily damaged, but it was rebuilt in 1905-06. Recent restorations have been carried out by the Arkas Holding, a big transport and shipping company.

[Lees meer...]

Lichtjes in de schemer: de wijnstokken van Kappadocië

Het heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt: het bezoek aan een eenzame wijngaard in Kappadocië, op een late namiddag in november. Eerder op de dag waren we geland op de luchthaven van Nevsehir, en met grote verbazing had ik het grauwe en grijze landschap vanuit de bus zitten bekijken. Ik had me niet gerealiseerd dat we naar een hoogvlakte zouden afreizen, op 1200 meter boven zeeniveau, waar bomen een schaars goed zijn en kleur alleen in pasteltinten groen, grijs en bruin aanwezig was. We bezochten die middag wijnproducent Kocabağ, reden door de vallei van de Kizilirmak, de Rode Rivier en lunchten in Uçhisar met uitzicht over de beroemde Vallei van de Duiven. Ik verzuchtte tijdens de lunch dat ik wat dichter bij de wijnstokken wilde komen, die we al wel vanuit de bus hadden gezien, en er liefst zelfs tussendoor zou lopen. En ik werd op mijn wenken bediend: na de lunch reden we naar een stil en eenzaam dorp, waar alleen wat honden leken rond te zwerven. In de vallende avondschemer stopten we voor een modderig karrespoor. Een gure wind was inmiddels opgestoken, vergezeld van een kille miezer. Diep in onze fleecejacks gedoken wandelden we langs een koeienstal uitgehakt in tufsteen; de wandeling leek te eindigen op een richel in het veld, met uitzicht op een tufstenen rotswand met diverse holen en gaten erin. Vanaf de richel keek je naar beneden op een slordig veld met struiken, allemaal diep ingegraven in het zand, met kleine heuveltjes rondom de stam. Naar alle kanten schoten uitlopers, soms verstrengeld in de takken van de struik ernaast. Aan een enkele struik was nog een verlaten trosje bessen aanwezig: druiven! De struiken bleken wijnstokken, gesnoeid als bushvines, of gobelet.

[Lees meer...]

Fotoverslag #EWBC 2012, dag 2

Zaterdag 10 november was de dag waarop de jaarlijkse herdenking van de sterfdag van Kemal Atatürk plaatsvond. Tijdens de European Wine Bloggers Conference in Izmir (9-11 november) begonnen we de tweede dag dan ook met een minuut stilte, om 9.05 uur, waarbij de aanwezige Turken veelal geëmotioneerd deelnamen. Later op straat kon je overal vlaggen, hoofdbanden en kokardes kopen.

Wij doken om te beginnen bijna twee uur in de oorsprong van de Turkse keuken. Nedim Atilla (schrijver en lid van SlowFood Izmir) had een lezing voorbereid over de culturele wortels van ‘Turkish cuisine today’. Helaas moest hij elders aanwezig zijn, en werd de lezing gegeven door een collega. Ons maakte het niet uit: we hingen aan de collega’s lippen. Hopelijk verschijnt dit verhaal snel op de verzamelsite waar alle foto’s, video’s en powerpoints bijeen staan. Culinair schrijfster Aylin Oney Tan nam de aanwezigen vervolgens mee op een reis langs de verschillende soorten yoghurt van het land en de zeer bijzondere smaken die in de Turkse keuken voorkomen. Voor mij was het de eerste kennismaking met zaken als sumac (een zure bes), mastic (een product van de wilde pistachenoot) en mahlep (de pit van een wilde kers). Ook sahlep (wilde orchidee) bleek een zoete openbaring.

[Lees meer...]

2012 EWBC: Digital Wine Communications Conference – A Huge Success!

[Official Pressrelease]

The fifth annual EWBC – Digital Wine Communications Conference welcomed communicators from 40 countries to the three-day event held in Izmir (Turkey) November 9-11, 2012, with 280 wine bloggers and wine industry professionals taking part.

The only international event dedicated to the convergence of wine and the web, the EWBC provides a unique platform for the global wine community to address today’s online communications opportunities. The 2012 conference theme – Source – covered a broad range of sessions from the origins of wine and the vine, to wine tourism and natural wine, as well as technical sessions and numerous educational wine tastings.

The Keynote sessions of the EWBC – Digital Wine Communications Conference  included presentations by Andrew Jefford, Randall Grahm and Christian “Documentally” Payne,  and also brought together wines from Turkey, Georgia, Armenia and Lebanon in the “Grand Terroir” Tasting, led by Tim Atkin MW and Charles Metcalfe.

[Lees meer...]

Fotoverslag #EWBC 2012, dag 1

Niet 200 (zoals ik in de vorige blogpost schreef), maar bijna 300 deelnemers uit bijna 40 landen namen deel aan de vijfde European Wine Bloggers Conference, gehouden in de Turkse stad Izmir, aan de Egeïsche Zee. Samen met een handvol andere Nederlanders nam ik deel en leerde onder andere over Turkse wijn, de Turkse keuken en de geschiedenis van wijn. Een eerste fotoverslag van de conferentie zelf volgt hieronder.

De conferentie vond zoals gezegd plaats in Izmir, de derde stad van Turkije, na Istanboel en Ankara. Na onze eerste nacht in het luxe Swissotel verkenden Natasha en ik nog voor het programma begon kort de omgeving. Maar natuurlijk begonnen we de dag met een stevig ontbijt.

[Lees meer...]

Op naar Turkije, op naar EWBC 2012

Vandaag reis ik af naar Turkije, naar de vijfde European Wine Bloggers Conference (EWBC) in Izmir. Wat alle 200 deelnemers uit 37 landen met elkaar gemeen hebben, is hun passie voor wijn en de wens die passie met elkaar te delen, vooral via het internet. Dat kan zijn via blogs, Facebook, Twitter, webwinkels etc…  Dit jaar worden we verwend met een aantal zeer boeiende sprekers: Randall Grahm bijvoorbeeld, en José Vouillamoz, mede-auteur van Wine Grapes. Tim Atkin zal er zijn, en Jamie Goode; Patrick McGovern, Joel Butler, Andrew Jefford, Alder Yarrow en nog vele, vele bekende en minder bekende wijnkenners meer.

Het zal gaan over wijn, uit Turkije en omringende landen. Thema is Sources: Turkije is één van de landen van waaruit de wijnbouw naar Europa is gekomen. We zullen wijngaarden bezoeken, wijnen proeven en kennismaken met de Turkse keuken. En wij zullen oude en nieuwe vrienden ontmoeten, praten over wijn, van wijn genieten, onze passies delen. Voor velen – en ook voor mij – is dat laatste, het contact met wijnvrienden van over de hele wereld, een van de belangrijkste aspecten van de conferentie.

[Lees meer...]

Twee scripties over Nederlandse wijnhandels en social media

In de Nederlandse wijnwereld staan de social media deze maand sterk in de belangstelling. Tenminste, als je kijkt naar twee scripties die recent over wijn en social media geschreven zijn

Allereerst is er de 76 pagina’s tellende scriptie (zonder bijlage) die de Amerikaanse Brittany Ryan schreef voor haar afstuderen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, Erasmus School of History, afdeling Culture and Communication. Haar studie, The Benefits of Social Media Use Among Wine Resellers – A quantative study on Dutch wine resellers’ use of social media as marketing tools, was dit jaar goed voor de ScriptiePrijs Wijn, die inmiddels voor de zevende keer door het Productschap Wijn is uitgereikt.

De jury was zeer te spreken over de keuze van het onderwerp – actueel en nuttig voor de wijnbranche. Actueel omdat veel ondernemers zich bezighouden met de zin en onzin van sociale media voor hun bedrijf, aldus de voorzitter van het Productschap Wijn in haar openingsspeech bij de uitreiking. “Brittany geeft een helder overzicht van de nieuwe communicatiemogelijkheden en hun consequenties. Ze heeft onderzocht hoe en waarom sociale media door Nederlandse wijnverkopers worden ingezet en beantwoordt ook de vraag waarom een deel van de wijnverkopers er geen gebruik van maakt. Haar onderzoek toont aan dat goed gebruik van sociale media een positief effect op de resultaten heeft. “

Worsteling van wijnhandelaren
Ik sprak Brittany kort voor de uitreiking, op het zonnige terras van Kasteel de Wittenburg in Wassenaar. Ze legde me uit hoe ze tot het onderwerp was gekomen: “Ik kwam ongeveer anderhalf jaar geleden naar Nederland, om voor het team van Group LFE een social media strategie te ontwikkelen. Toen ik daar werkte, zag ik de worsteling van veel wijnhandelaren om met de social media om te gaan. Ik studeerde aan de Erasmus Universiteit, en kende vanuit mijn studie én mijn werk de kansen die Web 2.0 en de social media konden bieden. Uiteindelijk bedacht ik dat het heel interessant zou zijn onderzoek te doen naar de mate waarin Nederlandse wijnhandelaren de social media inzetten voor hun bedrijf. And that’s where it started! Ik zette een onderzoek op en ontving uiteindelijk 99 reacties op mijn vragenlijst. Ondervraagden waren veelal eigenaren die zelf het bedrijf leidden, met verkoop aan consumenten maar ook aan de horeca. Supermarkten en cash-and-carries vielen buiten het onderzoek.”

[Lees meer...]

A Sweet and Sour Experience: Tasting Uhudler!

Probably every wine country has its secrets: wines that are produced only in hidden corners of the vineyard area, drunk only by the locals. I have come across wines like this in France a few years ago, and in Austria in 2010, during EWBC. And there are undoubtedly much more. These are wines that are not exported, not produced in large quantities, sometime even almost forbidden, but not quite.  And mostly, there is a very interesting history behind these wines.

One such wine – let’s called it X –  I tasted last week, at home, together with a friend who happened to have  a bottle of X in his cellar. When Bernard learned I had heard of X, but not tasted it, he offered to come by and share that bottle together. And so we did.

Wine museum Moschendorf
I first heard about X during the press trip after EWBC 2010 to Südburgenland. We visited the tiny open air wine museum in Moschendorf, close to the Hungarian border. Walking to the tasting room, where we were going to taste some 30 and more wines from Blaufränkisch, from the Eisenberg DAC, we saw the word ‘uhudler’ on a large information panel and also on the walls of some houses. A welcoming sign moreover spoke of Uhudler-Verkostung im Stadel. So uhudler was probably a wine! And that is indeed what the information panel told us. Uhudler is a wine made of what the Austrians call Direktträger: American vines, with American rootstock and all. During the big phylloxera epidemic  of the late nineteenth century, whereby a tiny aphid devasted almost all of Europe’s vineyards by gnawing at the roots of the vines, people tried all kinds of things to be able to keep making wine. It took a while before the final cure was discovered: grafting European Vinifera vines onto American non-Vinifera rootstock. The continent of Northern America has a large array of berry carrying vines, different from the European Vitis Vinifera. These vines go by the name of Vitis Lambrusca, or Vitis Rupestris. And they are immune to the grape louse, phylloxera vastatrix.

[Lees meer...]