Trends in het verleden vormen de geschiedenis van nu. En het bijzondere is dat die historische trends zich ook af en toe weer lijken te herhalen. Honderd jaar geleden, aan het begin van de 20ste eeuw, vond er een forse stijging plaats in de consumptie van zoete wijnen, onder andere uit Spanje en van het Griekse eiland Samos. Het ging daarbij vooral om wijnen gemaakt van muskaatdruiven (muscat), een druivenras dat in diverse varianten veelvuldig voorkomt in heel Europa. (Denk aan moscato d’asti, de zoete wijnen van de Languedoc etc..). Nu, aan het begin van de 21ste eeuw, blijken diezelfde zoete wijnen opnieuw een hausse door te maken. Tenminste, in de VS.
Muscat de nieuwe trend in de VS: de geschiedenis herhaalt zich!
19 februari 2012 door Reageer
Oude wijn in nieuwe zakken: muscadet herontdekt
Muscadet: lichtkleurige , enigszins prikkelende wijn, afkomstig van de benedenloop van de Loire, uit de omgeving van Nantes (Frankrijk) – Wina Born, Koken met wijn 1967
De muscadet wordt door niemand als een echt grote wijn bestempeld, maar dat voorkomt niet dat hij een van de meest geliefde kleine wijnen van Frankrijk is – Hugh Johnson en Arne Krüger, Standaard Wijnboek, 1972
Muscadet sur Lie 1972 De kleur heeft een leuke groenzweem, en het bouquet vond ik mooi. Kwa karakter is deze Muscadet niet al te schraal, ondanks het zonarme jaar – Hubrecht Duijker, 500 Betaalbare wijnen, 1974
Muscadet AOC – Beendroge, licht gecorseerde wijnen die bijna zonder uitzondering op hun best gewoontjes zijn en vaak balans missen. Niet één primaire muscadet heeft de laatste jaren indruk op me gemaakt – Tom Stevenson, De meest complete wijnencyclopedie, 2005
Leve de muscadet dus. Zolang het goede is. En goede muscadet kan dus oud worden. Het is zeldzaam, maar ze hebben er hier zelfs een werkwoord voor: meursaulter. De strakke, kurkdroge muscadet krijgt met het verglijden van de jaren de diepdonkere gouden kleur, de zachte rijpe rijkdom van grootse Bourgogne – Nicolaas Klei, Tot op de bodem, 2005
Vijf uitspraken over muscadet, over een periode van 45 jaar. De oordelen wisselen nog al, en dat is één van de leuke dingen van wijn. Want met wijn is het opletten geblazen. Je denkt dat je de wijnwereld een beetje kent, maar voor je het weet zijn er ontwikkelingen waar je even geen acht op had geslagen. Zoiets is al weer een poosje aan de benedenloop van de Loire aan de hand, in de streek tussen Angers en Nantes, dichtbij de Atlantische kust. Daar liggen namelijk de wijngaarden van de muscadet, een wijn die de meeste mensen snel zullen associëren met licht, zuur en inderdaad wat schraal, zoals Hubrecht Duijker schreef.
12 februari 2012 door 4 Reacties
Japanse verrassingen: meer koshu
Wat een verrassing: voor de Rainbow Wijngids, waar ik momenteel druk mee bezig ben (verschijnt oktober) kreeg ik ook een Japanse wijn aangeboden, van het druivenras koshu. Het aanbod kwam van Ron Bijkerk van Wijnreus.nl. Al twee keer eerder schreef ik over koshu, en proefde al één keer eerder deze wijn van een druivenras dat al eeuwen in Japan voorkomt. Helaas liet de levering van de wijn voor de gids wat op zich wachten, en werd het lastig hem nog op te nemen in de proefsessies. Maar op een goede dag was daar dan een doos, van importeur The Koshushop. En er zat niet één Japanse wijn in, maar drie. In overleg met Ron besloot ik de wijnen niet op te nemen in de gids (iets te exotisch), maar er een blogpost over te maken. Zo gezegd, zo gedaan.
14 augustus 2011 door Reageer
Bijzondere druif op Italia al Dente
Leuke raadseltjes om over na te denken: wat is de relatie tussen het Duitse 19e-eeuwse drinklied Wohlauf, noch getrunken en een fles Eisacktaler witte wijn van producent Manni Nössing, afgelopen zaterdag geproefd op Italia al Dente?
De link vormt een druivenras, ontwikkeld in 1929 en sinds 1969 in Duitsland officieel in gebruik. Tegenwoordig is het het op een of twee na meest aangeplante druivenras van het land: kerner. Dit druivenras werd genoemd niet naar degene die het ontwikkelde (door kruisingen), maar naar een Duitse schrijver en dichter, Justinus Kerner (1786-1872), die ook een aantal wijnballades en bovengenoemd melancholieke drinklied op zijn naam heeft staan.
23 maart 2011 door Reageer
Proeverij ‘modern Spaans’- Vino Sol
Spanje anno 2011 heeft naast airen, het meest aangeplante druivenras voor wit, en tempranillo, de topper voor rood, nog heel wat meer druivenrassen te bieden. Veelal inheems, soms ook internationaal. Boeiend was het om tijdens een proeverij van een startende wijnwebwinkel een aantal wijnen van verschillende druivenrassen op een rij te proeven.
Stefan en Rob van Vino Sol importeren sinds enige tijd wijn uit Spanje. Dankzij Stefans contacten in Spanje – hij is getrouwd met een Spaanse – en Robs ervaring in de horeca, hebben ze een mooi assortiment opgebouwd, dat zij vorige week voor het eerst aan een groter publiek lieten proeven. Op de tafel stond een representatieve selectie van wat het moderne Spanje te bieden heeft: van een prettige cava tot een top Rioja en van een nieuwkomer uit Bierzo, van het druivenras mencia, tot een moderne klassieker uit de Priorat.
[Lees meer...]
21 maart 2011 door Reageer
Bubbels van Welschriesling
Lijkt het maar zo, of komen er steeds meer mousserende wijnen van steeds nieuwe druivenrassen? Had je vroeger alleen pinot noir, chardonnay en pinot meunier voor champagne, of cava met zijn macabeo, parellada en xarello, nu lijkt er van ieder druivenras wel iets mousserends gemaakt te worden. En met succes, moet ik zeggen. Sekts van riesling en silvaner, niet te versmaden. Of zelfs een rosé bubbel van regent, ook niet verkeerd. In de kast staat nog een Gemischter Satz met bubbels, voor een artikel over Gemischter Satz.
5 maart 2011 door Reageer
Sloveense wijn bij slijter en supermarkt
In januari 2010 maakte ik er op Wine Professional voor het eerst kennis mee: de wijnen van het Sloveense puklavec & friends. Toen was nog niet bekend via welke kanalen de instapwijnen op de markt zouden komen. Inmiddels zijn die wijnen geïntroduceerd, bij zoveel de Jumbo als bij Gall & Gall. En de afgelopen maanden heb ik er opnieuw mee kennis gemaakt. Recent proefde ik twee wijnen die bij Gall & Gall verkrijgbaar zijn:- Ela Hill Furmint 2009, prijs € 7,99
- Ela Hill Sauvignon Blanc & Furmint, 2009, prijs € 5,99
21 februari 2011 door Reageer
Cava-overpeinzingen
Zo’n twee jaar geleden begon ik aan een ontdekkingstocht langs Nederlandse importeurs: waar vind je cava anders dan Freixenet en Codorniú, de twee grote reuzen op gebied van cavaproductie. Mijn belangstelling voor deze Spaanse mousserende wijn was gewekt in Barcelona, waar ik diverse heerlijke voorbeelden proefde.
Inmiddels is cava in Nederland aan een opmars bezig, gelukkig. We hebben een groot cava-event in Scheveningen gehad, en bijna iedere wijnhandel heeft tegenwoordig wel een cava van een kleinere producent in zijn of haar assortiment. De opmars wil nog niet helemaal doorzetten, maar dat heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat mousserende wijn nog altijd een luxe imago heeft. En van luxe zijn wij nuchtere laaglanders niet altijd gediend, zo lijkt het wel. Zelf vind ik dat er niets gaat boven een glas koele verkwikkende cava na een dag hard werken. Even een beetje zon in mijn glas, even een vrolijke dorstlesser die lichaam en geest goed doet.
Twitterproeverij
Ik heb ooit beloofd de balans op te maken en een overzicht te maken van al die heerlijke cava’s die ik ontdekt had. Het is er nooit van gekomen, om allerlei redenen. Een daarvan is dat ik nog wekelijks nieuwe huizen en merken ontdek!
Wel kan ik een aantal conclusies uit die hele zoektocht trekken; conclusies die nog eens versterkt werden door de recente cavaproeverij via Twitter. Danielle le Bos van WinePearls besloot dat het tijd was cava nog eens een promotioneel zetje te geven en organiseerde op donderdagavond 10 februari om 20.00 uur een virtuele proeverij. Daar deed ik natuurlijk van harte aan mee. Het was de bedoeling dat iedereen gewoon een cava voor zich had, maakte niet uit welke, en daar vrolijk over ging twitteren. Zo’n 15 mensen deden mee, wat leidde tot ongeveer 150 tweets. Niet slecht, voor een eerste Nederlandse twitterproeverij. Er was zelfs iemand bij die in Noord-Spanje woont en nu heeft ontdekt hoe lekker cava is 
Pinot noir en chardonnay
Zelf had ik twee cava’s geopend die avond: van Bodega Juanitos uit Haarlem had ik de Rosé Done’s van het huis Raventós Rosell, laten komen, een Brut Nature van 100% pinot noir. Daarnaast Le Vin Coeur des Bulles, een cava die geen cava heet omdat de producent geen zin heeft in alle administratieve rompslomp. Deze door het Belgische Wijnfolie geïmporteerde biologische Brut Nature is gemaakt van 100% chardonnay, en heeft duidelijk wat lucht nodig om volledig tot zijn recht te komen.
Ik vond het prima cava’s, maar…. ze zijn beide niet gemaakt van de traditionele druivenrassen. Dit zijn macabeo, xarel.lo en parellada voor wit en trepat, grenache of monastrell voor rood. En juist in die traditionele druivenrassen, vooral de witte en de trepat, vind ik de karakteristieken die cava cava maken: zonnig en vrolijk, dorstlessend en verkwikkend.
Conclusie 1
Er zijn absoluut cava’s met chardonnay of pinot noir die de moeite waard zijn (ik heb ze geproefd op het cava-event in Scheveningen), maar de traditionele druivenrassen blijven toch mijn voorkeur houden. En dat is de eerste en belangrijkste conclusie van mijn zoektocht, gesterkt door de recente twitterproeverij.
Conclusie 2
Een tweede conclusie is dat cava genoeg producenten kent om telkens weer nieuwe ontdekkingen te doen, gelukkig ook in Nederland. Er waren mensen tijdens de proeverij die een cava voor zich hadden die ik nog niet kende (maar niet lang meer)
Conclusie 3
En een derde conclusie is dat 15 mensen die via Twitter meededen blijkbaar geen moeite hadden een cava te vinden, die ook nog eens anders was dan de cava’s van de andere deelnemers: cava heeft zijn weg naar de Nederlandse wijnwinkels gevonden, en is voldoende verkrijgbaar! Mijn advies: als er volgende keer weer een verjaardag te vieren is of jubilaris in het zonnetje gezet moet worden, neem dan cava. Het is er, is lekker én betaalbaar.
Verslagen van het event vind je onder andere bij WinePearls en op het blog van het Wijninstituut.
19 februari 2011 door Reageer
Essence of Pecan: a Bottle of Living History for #WBW70
[Spoiler alert: do not scroll down if you don't want to know the plot of this story before it is time]
Tucked away in a corner of our wine storage cabinet till yesterday, was a very special bottle, bought in Barcelona in December 2008. We had found the bottle at the famous wine shop Vila Viniteca close to the Santa Maria del Mar, and bought it purely on it’s reputation and the recommendations of the founders of Catavino, Ryan and Gabriella. If memory serves me right, we paid approximately 70 euro for the bottle.
Safely back in Holland, the wine was allowed to rest, and was designated for a special occasion. Somehow, we kept postponing opening the bottle: the occassion was never special enough, it seemed. Until yesterday. Yesterday was one of those days that one plus one is three. First, it was my birthday; then Catavino send out an e-mail reminding us of Wine Blogging Wednesday #70. That, together with the warm wishes from Catavino’s Ryan and Gabriella Opaz for my birthday, did it: I knew with which bottle to celebrate my birthday ánd to take part in WBW #70, dedicated to Spanish wines.
16 februari 2011 door Reageer
The wines from Vouvray
There are some wine areas in the world that I always seem to forget. But luckily, they have a way of coming back to me, again and again. Such an area is Vouvray, an appellation of 2000 ha. in the middle of France, along the river Loire. I visited the area several times with the family, and once on a wine trip with the Dutch Wijnacademy. And each time I fell in love with the wines again.
The times that we visited with the family were always an absolute must on our trip: on our way to our campsite or rented house we would exit Autoroute A10 just before Tours, take route D952 along the river Loire and try to find La Vallée de la Coquette, where a friendly cooperative with tasting room is situated. On another trip, we also visited famous producer Domaine Huet.
We would stock up on the wines, and the first bottles to be opened in front of our tent would invariably be a Chenin from Vouvray! Because that is what all the wines in de AOC Vouvray are made of: the white grape variety Chenin Blanc, named after a mountain, Mount Chenin, in the south of the area.
But then, back home in The Netherlands, the remaining bottles would be emptied, sooner or later (later in the case of the bottles from Domaine Huet, since they can stand ageing very well) and Chenin would slowly be driven from our minds by other wines. Until the next holiday….
In 2008 I visited Vouvray for the last time, this time with a group of ‘vinologen’ in training; ‘vinoloog’ is the Dutch word for wine specialist. In April 2008, we arrived late afternoon, and left early in the morning, so unfortunately I could not visit the area and only had a quick glimpse of the vineyards and of the hamlets hidden in the folds of the landscape. On this trip, we were welcomed in one of the famous limestone caves by a group of very enthusiastic wine producers. We tasted their wines, took part in an excellent buffet and had a lot of fun. But after that trip, those delicious wines again were driven to the background.
Luckily for me, the Vouvray producers are a very active lot. Each year, for four years in a row now, they visit Holland’s main wine fair, Wine Professional, and organise several interesting tastings. With the support of InterLoire and Dutch marketing organisation Alter Ego, they try to warm up our restaurants and retailers to the wonderful wines of the Chenin Blanc.
At this fair, in 2010 I discovered the wines of Château Moncontour, and also took home some samples of other Vouvray wines bottled in small glass cilinders of 25 cl. A very clever way to promote the wines!
This year (2011), in January, I attended a master class on the Vouvray wines, and was struck by the diversity of the Chenin grape: sparkling, dry, semi-sweet and sweet. I know of just one other grape with which a wine maker can achieve this: Riesling. And it is probably no coincidence that Chenin and Riesling are often compared!
The first wine in this masterclass was a Vouvray Méthode Traditionelle Brut 2006 from Philippe Brisebarre. Monsieur Brisebarre himself introduced the wine, and told us about the vinification process. This Brut is allowed to stay on its lees for three years, which results in a fine complexity, with lots of yeasty impressions, aroma’s of citrus, minerals and some recognizable chenin-ness which I cannot adequately describe. Is it honey? Is it wild meadow flowers or honeysuckle?
The next three wines where dry, with different amounts of residual sugar. A rising Dutch chef, Niven Kunz, made two small dishes to accompany the wines. One was coquille saint jacques with red beet, another braised lobster. Especially the Château Gaudrelle Vouvray Sec Tendre Turonien 2009 was an excellent combination with the coquille.
To finish the masterclass, two ‘moelleux’ (sweet) wines were presented, both from Château Gaudrelle. And what a treat they were. I simply love those sweet Chenins, for their excellent balance of sweet and sour, of residual sugar and acidity!
The grapes for the Reserve Spéciale 2009 were harvested only 10 days before the grapes for the Réserve Personelle 2009, but what difference: 85 grams of residual sugar per liter in the Spéciale, 190 grams/liter in the Personelle. Both ‘moelleux’ were very different to taste and to enjoy. The Spéciale, with 85 grams/liter, was a good combination with the lobster, the Personelle was not. This last one I would like to try with apple or almond pie, with patés of duck or goose or as an apéritif.
And so, in one masterclass, we had all the different Vouvray styles before us, and once again I was reminded of the wonderful wines of this small town and appellation in France. When are we going to visit again…?
18 januari 2011 door Reageer
Volg mij op....