Afgelopen vrijdag ging Kissed by the grape in premiere, een film over biologische wijnbouw gemaakt door Fred van Dijk in samenwerking met onder andere Derrick Neleman van Lovian, importeur van biologische wijnen.

In de film komen wijnmakers Miguel A. Torres (Spanje en Chili), Alvaro Espinoza (Chili) en Natalino & Amadio Fasoli (Italië) aan het woord. Zonder in te gaan op wat biologische wijn precies is, blijken de geportretteerden allemaal bezig te zijn met het maken van wijn op een zo natuurlijk mogelijke wijze. Overigens: officieel bestaat de term biologische wijn nog steeds niet. Er zijn namelijk niet of nauwelijks regels over het ‘biologisch’ wijnmaken, alleen over het biologisch verbouwen van druiven.

Hoe Torres, Espinoza en de gebroeders Fasoli biologische wijnbouw aanpakken, verschilt nogal. Het miljoenenbedrijf van Torres heeft vooral een pragmatische aanpak: is de bestrijding van meeldauw met een synthetisch middel beter voor het milieu dan een aanpak met zwavel? Dan wordt gekozen voor het synthetische middel. Maar als Torres opsomt wat het bedrijf nog meer doet om landschap, milieu en wijnbouw voor toekomstige generaties veilig te stellen, kun je niet anders concluderen dat Torres zowel in Spanje als in Chili ‘biologisch’ bezig is.

Alvaro Espinoza – de ‘ontdekker’ van carmenère in Chili – pakt wijnbouw op de biologisch-dynamische manier aan, met mest waarin homeopathische hoeveelheden valeriaan, brandnetel en andere kruiden verwerkt zijn, ‘gerijpt’ in koeienhoorns. Lama’s houden het onkruid kort, de stand van maan en sterren wordt in de gaten gehouden.
De broers Fasoli zijn voornamelijk beducht op pesticiden: om onze kinderen een schoon milieu na te laten, worden vooral die gemeden, zorgen ganzen voor het opruimen van het ongedierte en verplaatsen arbeiders zich op de fiets door de wijngaarden.

De interviews geven vooral een beeld van de passie waarmee deze wijnbouwers zich inzetten voor een duurzame en verantwoordde manier van omgaan met het land, de druivenstokken en het milieu. Zonder bijbels te willen worden, kun je hen met recht goede ‘rentmeesters’ van onze aarde noemen. De belangrijkste woorden in de film worden naar mijn idee echter gesproken door importeur Derrick Neleman, die stelt dat het er bij biologische wijn natuurlijk eerst en vooral om gaat dat de wijn lekker is! Het feit dat de druiven met respect voor landschap en milieu zijn verbouwd, betekent nog niet dat de wijn te drinken is. De geportretteerden zijn zich daarvan ook bewust, gelukkig. Nu nog de producenten van al die wijnen die ik vaak bij de natuurvoedingswinkels zie staan….

Kissed by the grape is een mooie documentaire, met prachtige, speciaal voor de film gecomponeerde muziek van Candy Dulfer, schitterende beelden en boeiende interviews. De passie van de wijnmakers komt zeker tot uiting in de film. Het enige minpuntje is naar mijn idee echter het gebrek aan een korte inleiding, of eventueel een kader, aangegeven door wat gerichtere vragen: waarom is de film gemaakt, wat wil de maker ermee uitdrukken, wanneer spreek je van biologische wijnbouw etc…. De film is bovendien vooral gericht op een publiek dat al bekend is met wijn en wijnterminologie. De gemiddelde Nederlandse wijndrinker zal het waarschijnlijk af en toe boven de pet gaan.

Kissed by the grape is te koop op dvd via Bol.com voor € 19,95. Een goed beeld van de inhoud krijg je via de website Kissed by the grape.

Nederland heeft er eindelijk weer eens een aardige televisieserie bij: zondag 4 november werd op Nederland 2 de eerste aflevering van Stellenbosch uitgezonden. De zevendelige serie zal het wel en wee van de familie Keppel volgen, eigenaar van het wijngoed Arkadia in Stellenbosch, Zuid-Afrika. Dochter Betty runt het bedrijf, zoon Henk is wijnhandelaar in Amsterdam (maar verkoopt geen Zuid-Afrikaanse wijn…), vader en moeder hebben zich teruggetrokken op een boerderij in Nederland. Na de machtsovername door het ANC in 1994 komt Arkadia in de financiële problemen, en dochter Betty, een fervent ANC-aanhangster, denk erover de zwarte arbeiders een deel van het bedrijf te geven. Dan zijn er nog de gekwelde droombeelden van zoon Henk en zijn hernieuwd gevonden liefde voor Shelley, vroeger ook woonachtig op Arkadia.
Elementen te over voor een spannende dramaserie, waarin wijn een grote rol speelt. De (menselijke) hoofdrollen worden onder andere vertolkt door Jeroen Willems, Anne Wil Blankers en Monique Hendrickx, naar mijn idee een van de beste Nederlandse actrices van het moment.
Er wordt goed geacteerd in Stellenbosch, de beelden zijn fraai en het verhaal is boeiend. Alleen de achtergrondmuziek zorgt voor wat irritatie: die is vrij dominant en dreigend aanwezig. Maar verder is de serie een zeer aangename afwisseling op de meestal tamelijk saaie zondagavonden. Trek er een fles goede wijn bij open (niet noodzakelijkerwijs uit Zuid-Afrika, al zullen sommige Nederlandse wijnhandelaren dat natuurlijk graag zien ) en ontspan!