Smaak centraal in nieuwe wijnafdeling Albert Heijn

Arousana AlbarinoHet was me al opgevallen bij mijn plaatselijke filiaal: de wijnafdeling van Albert Heijn is aangepast. Met een nieuwe indeling op smaak en een honderdtal nieuwe wijnen hoopt de supermarktketen het uitkiezen van wijn makkelijker en leuker te maken.

Er zijn tien verschillende smaakcategorieën: stevig, soepel en fruitig voor rood, vol, fris&fruitig en lichtzoet voor wit, droog en lichtzoet voor rosé en bubbels. Op schapkaartjes wordt elke smaak uitgelegd en wordt aangegeven bij welk moment of bij welke gerechten de wijnen passen. Gert Zwitser, verantwoordelijk voor wijn bij Albert Heijn: ‘Omdat de wijnen nu overzichtelijk op smaaktype bij elkaar staan, hebben klanten een veel beter overzicht van ons totale wijnassortiment’.

[Lees meer...]

Aan tafel met Jacob: borrelen rond 1500

Braspenning

Historische proeverij met lezing in het Cultuurcafé Stedelijk Museum Alkmaar

Op 3 mei a.s. laten Manon Henzen (Eetverleden.nl) en ik je in het Cultuurcafé van Stedelijk Museum Alkmaar in een informele sfeer kennismaken met een aantal lekkernijen en wijnen uit de middeleeuwen, net zoals kunstenaar Jacob Cornelisz. van Oostsanen (ca. 1475-1533), zijn familie en zijn clientèle die genuttigd zouden kunnen hebben. Je proeft vier wijnen en vier bijpassende hapjes; Manon en ik vertellen je ondertussen meer over eten en drinken rond 1500. We illustreren ons verhaal met een digitale presentatie.

Jacob Cornelisz. van Oostsanen leefde rond 1500 in Amsterdam; voor zijn werk reisde hij naar omringende plaatsen, waaronder Alkmaar en Warmenhuizen. Daar beschilderde hij onder andere de gewelven van de plaatselijke kerken. Reizen – en werken – maakt hongerig en dorstig, dus Jacob zal regelmatig een herberg binnen gegaan zijn om wat te eten en te drinken. Wat trof Jacob zoal aan in die herberg? En wat maakte zijn vrouw Anna thuis in Amsterdam klaar? Wat zette ze haar man voor op een frisse lentedag?

[Lees meer...]

Wijn in 100 woorden: Poggio Le Volpi Donnaluce bij de asperges

Donnaluce1aMen neme witte asperges, peultjes, tomaat, wat gember en een scheut sojasaus. Roerbak dat geheel met dun gesneden biefstukreepjes, serveer het met rijst. Daarbij schenke men eens heel wat anders: een witte wijn uit Lazio, het eeuwenoude wijngebied ten zuiden van Rome. Donnaluce 2011 van Poggio Le Volpi barst van het tropisch fruit, de ananas en de gember; daartussendoor wandelt een flintertje vuursteen. De volle en kruidige wijn, bestaande uit de druivenrassen malvasia (60%), greco (30%) en chardonnay (10%), past wonderschoon bij de asperges, vooral omdat de zuren tamelijk mild zijn. Ik hou wel van dergelijke aangename verrassingen!

Donnaluce 2011 is tot en met 15 mei 2014 voor € 14,95 verkrijgbaar bij de wijnhandels van De Wijnkring.

 

 

Geproefd: Stark-Condé Three Pines Cabernet Sauvignon

CondeDé grote vraag is: waarom tref ik zo vaak slechte Zuid-Afrikaanse wijn, als er ook zulke goede bestaat?! Krijg je een relatiegeschenk zo rond de feestdagen, dan is het nooit een mooie fles van een kwaliteitsimporteur, maar veel te vaak Zuid-Afrikaans bocht in de trant van Kaapse Pracht. Waarom nu niet eens een wijn als de Stark-Condé Three Pines Cabernet Sauvignon 2010, die ik recent van South African Tourism ontving? Is dat dan toch weer die bekende Hollandse ‘zunigheid’? Jammer, jammer, jammer….

Met een Facebook-actie getiteld Mijn Wijnreis probeerde South African Tourism in maart onder het grote publiek de interesse in Zuid-Afrika en Zuid-Afrikaanse wijn te stimuleren. Je kon je eigen wijnetiket ontwerpen, waarmee een filmpje werd gemaakt dat verspreid werd via Facebook. Het enige jammere aan dat filmpje was dat je geen reis kon winnen naar Zuid-Afrika, maar ‘slechts’ een wijnproeverij in Nederland. Ook leuk natuurlijk, maar toch… ;-)

[Lees meer...]

Van fiasco tot Haiku: interview met Marco Pallanti #2

fiasco2Wie heeft er vroeger nu niet kennisgemaakt met slechte Chianti uit een fiasco, de bekende mandfles, bij een taaie pizza in een studententent? Veel Chianti is gelukkig al lang het pizzatent stadium voorbij en de fiasco leek van het toneel verdwenen. Totdat het me vorige zomer opviel dat een aantal producenten van Chianti hun wijn opnieuw presenteerden in de traditionele fiasco. Opvallend, net nu de wijn zijn imago van zure meuk definitief aan het afschudden is. Ik vroeg er Marco Pallanti naar, tijdens een gesprek dat ik in november 2013 met hem had. Deel 1 van dit interview verscheen 27 maart jl.

Recent introduceerden diverse producenten de fiasco weer, voor veel mensen een verwijzing naar slechte Chianti. Wat vindt u daarvan?

Ik ben niet tegen de fiasco. En dan spreek ik natuurlijk van de échte fiasco, niet de plastic variant. De fiasco is een goede fles om wijn te laten ouderen; hij heeft ongeveer de inhoud van een magnum. Het is echter een lastig ding om op te slaan en te transporteren. Tegen de fles zelf heb ik niets, wel tegen het imago.

Wat is er volgens u de afgelopen 40 jaar veranderd in Chianti? Want het imago van de wijn is zeker enorm gestegen.

Wat er de afgelopen 40 jaar is veranderd? Voor mij is dat de mentaliteit. Mensen met nieuw geld, van buiten de streek zijn naar Chianti gekomen. Ama is een voorbeeld: de oorspronkelijke vier families die het bezit kochten, kwamen uit Rome. In veel bedrijven is het hoofd van de productie niet uit de Chianti-streek afkomstig; diverse komen uit Piemonte. Mét dit nieuwe geld kwam de andere mentaliteit. Die is opener, en mensen gingen ook meer om zich heen kijken, naar het buitenland onder andere: eerst naar Frankrijk, later naar Californië en andere gebieden. Vervolgens ontdekten ze de mogelijkheden van onze eigen streek, maar ook de fouten die we in het verleden hadden gemaakt. Daarop volgden de verbeteringen en aanpassingen. De eerste grote wijnen van de jaren ’80 in Chianti komen van oude wijngaarden, van minder goede klonen, wat aantoont dat de plek in combinatie met aandachtige verzorging van de stokken grote wijnen kan opleveren. Nu hebben we nieuwe klonen, nieuwe wortelstokken, nieuwe systemen voor geleiding.

[Lees meer...]

Marco Pallanti: een charmant voorvechter van Chianti Classico #1

Palanti1Op een regenachtige zondag in november reisde ik naar Heemstede en interviewde ik Marco Pallanti, samen met zijn vrouw Lorenza Sebasti eigenaar van het wijnhuis én dorpje Castello di Ama in Toscane. Naast wijnmaker was Pallanti van 2006 tot 2012 ook president van het Consorzio Vino Chianti Classico; in deze tijd heeft hij zich sterk gemaakt voor kwaliteits- en imagoverbetering van de Chianti Classico, waarbij zijn eigen Castello di Ama zeker een modelrol vervulde. Het werd een boeiend gesprek met een uiterst charmante voorvechter van dé bekende wijn van Toscane, de Chianti Classico, en zijn druif, sangiovese.

‘Ama is een klein dorpje in het hart van de Chianti Classico. Het bijzondere en tegelijk de schoonheid van de plek is de hoogte, gemiddeld 500 meter boven zeeniveau. Om de typiciteit van onze wijnen te begrijpen, is die hoogte van groot belang. Want voor sangiovese, hét druivenras voor Chianti Classico, is de plaats waar je de stokken plant erg belangrijk.  Van evenveel belang is de bodem: kalkrijk en rijk aan stenen, zoals op diverse plekken in de wijngaarden van Castello di Ama, is uitstekend. Deze kalkrijke bodems geven frisheid aan de wijnen en een geweldig aroma. Hoogte, bodem én het druivenras geven mij de mogelijkheid míjn interpretatie te maken van Chianti Classico, mét respect voor de plaats.

Sangiovese van lager gelegen land, of van de kust, wordt krachtiger en heeft net iets meer kleur, maar is ook minder elegant. Sangiovese is net Pinot Noir: Pinot Noir zonder de Bourgogne is niets, en voor mij is Toscane voor Sangiovese wat de Bourgogne is voor Pinot Noir. Toscaanse Sangiovese is uniek, en heel anders dan Sangiovese van elders.

[Lees meer...]

#Winetime by Sfriso

Sfriso1

Ever tried Verduzzo or Refosco dal pedunculo rosso? Oh, you’re not interested in less well-known grapes? You only want to drink wine and have fun? Well, in both cases – either as a wine lover wanting to try every different kind of grape on the planet or as a wine drinker looking for a nice glass and a nice evening out, you’re good with Pier Sfriso and Reka Haros from Sfriso Winery in the Veneto. Invite them to your house, let them bring their wines and some delicious food from their home region in Northern Italy, and you’re in for a great evening with your friends. Pier and Reka call their concept #Winetime, and it is definitely time spent devoted to wine. But also to friendship, conviviality, fun and relaxation!

foto-1a

I met Reka during DWCC 2014 in Rioja, and she explained their concept to me then. I was intrigued, and found this wine version of the Tupperware party a truly innovative way to get people acquainted with different kind of wines, or with wine per se, for that matter. When I heard Reka and husband Pier were coming to the Netherlands, to Leiden, where they both went to school ánd where they met each other, I immediately invited them to come to our house to organize a Winetime event. We asked friends, friends of friends, colleagues and neighbours to take part in the event.

[Lees meer...]

Lentewijnen uit Frankrijk

lentewijnen

Met de lente komt ook weer het heerlijke in de tuin hangen, je in de laatste zonnestralen van de dag koesteren of het met een glas in de tuin je werkdag beëindigen. Uit de oogst proef-flessen van de afgelopen tijd koos ik drie wijnen, twee witte en een rode, die allemaal prima geschikt zijn voor dat doel. Het zijn makkelijke en vrolijke wijnen die de gedachten niet afleiden van de koesterende zonnestralen…

Pinot Blanc uit de Elzas
De beide witte wijnen komen uit de Elzas, en zijn ook nog eens allebei gemaakt van pinot blanc-druiven. Opvallend genoeg vielen beide wijnen in eerste instantie wat tegen, maar bleken ze helemaal los te gaan na enige tijd in het glas, of zelfs een dag later. (Op tijd openmaken dus!) Vooral de Pinot Blanc Tradition 2011, AOC Alsace, van Domaine Charles Sparr was spannend: na een dag had deze wijn aardig wat complexiteit opgebouwd, en kwamen de aroma’s van peer en mandarijn je uit het glas tegemoet. Een vrolijke wijn, met veel rijp fruit, die voor € 9,75 te koop is via IC Wines.

[Lees meer...]

White Rioja: something to be explored

White4

One of the best experiences I had while in Rioja last October was tasting several white Rioja’s. Yes, next to red Rioja, there is also white Rioja, and it can be a truly delicious wine. Unfortunately, there isn’t much of the white version around; only 5 percent of the total wine production in Rioja is white (another 5% is rosé, the rest is red). Strangely enough, 130 years ago the situation was quite different. Around 1880 much more wine in Rioja was white, and Alsatian vintners even came to help out in the area because of their knowledge of white grapes. This little detail was shared with us by Maria José Lopez Heredia, during a very brief visit to the bodega she and her sister inherited

Also amazing is that, despite the fact that in the 21st century there is very little white Rioja, two of the most famous Rioja’s are in fact the white Viña Tondonia Reserva and Gran Reserva by Lopez Heredia. These wines are made the same way as red wines, vinified and matured in wood with months of oak aging and only released on the market after years and years in the bottle. At this moment the white Viña Gravonia Crianza 2004, Viña Tondonia Reserva 1998 and Viña Tondonia Gran Reserva 1991 are available!

[Lees meer...]

Furmint in Februari

FurmintFurmint? Nee, dat is geen variatie op pepermunt of Marokkaanse munt of zo, sorry. En er is ook niets muntigs aan de wijn die je van furmint maakt. Want ja, furmint is een druivenras, heel specifiek voor Midden-Europa, en speciaal Hongarije. Je komt het ook tegen in Slovenië en Kroatië, als sipon, en zelfs in Oostenrijk, maar voor hoogstandjes moet je toch echt naar het land van de Magyaren.

Kenmerken? Levendige wijnen met heel veel zuur, die zowel knellend strak als voluptueus weelderig kunnen zijn. In het laatste geval heeft furmint dan wel een partner, over het algemeen de hárslevelü in de beroemde zoete Aszu-wijnen van de wijnregio Tokaj.

Slaan we er de boeken op na, dan lezen we dat furmint rechtstreeks afstamt van gouais blanc, een van dé belangrijkste ouders van diverse topdruivenrassen anno nu, waarschijnlijk afkomstig uit West-Europa. Bovendien is furmint mogelijk één van de ouders van zijn ideale blending partner hárslevelü. Talloze andere verhalen over de herkomst worden door de huidige stand van de wetenschap (lees: de auteurs van Wine Grapes) vakkundig naar het rijk der fabelen verwezen. Furmint gedijt uitstekend op vulkanische bodems, zoals ze die in Tokaj en zuidwestelijker, in Somló, ruimschoots voorhanden hebben.

[Lees meer...]