Je bent hier: Home / Archief voor En verder.... / Meer dan wijn

Ter ere van #portday

Vandaag is het #portday, een initiatief om de versterkte wijn uit Portugal nader onder de aandacht te brengen. Achter het initiatief zit The Center for Wine Origins, een club van belangenpartijen opgericht in 2005 om de herkomstbenamingen champagne en port te beschermen. Lees meer over #portday en het initiatief hier.

Mijn bijdrage is bescheiden vandaag, helaas. Ik ben dol op port, maar heb geen gelegenheid daar een stuk over te publiceren. Wel vond ik onlangs deze brief uit 1957 in een oud boek. De brief is gericht aan een Amsterdamse wijnhandelaar en afkomstig uit Vila Nova da Gaia, waar alle port shippers gevestigd zijn. Wat mij intrigeert is: waarom was het nodig port uit 1900 te vergezellen van een brief van echtheid? Bijzonder… misschien is er een wijnhandelaar die meer weet?

Klik op de afbeelding om hem te vergroten en goed te kunnen lezen!

 

Onderwerp: Meer dan wijn, Wijngeschiedenis Tags: , ,
27 januari 2012 door Reageer

Boekbespreking: The New Guide to Vinegar

Ik ben van de generatie die opgegroeid is met witte azijn in een geribbelde, plastic fles, met dito dopje, van een of andere supermarkt. Het smaakte naar niks, alleen maar puur zuur. Heel lang heb ik het nut van azijn in de keuken niet begrepen, en al helemaal niet als toevoeging aan het water waar de komkommerschijfjes in dreven. Dat was het enige dat ik mijn moeder zag doen met azijn. Ik at dan ook geen komkommerschijfjes, vond ik vies.

Gelukkig is dat allemaal goed gekomen, en heb ik in later (studenten)jaren de toepassingen van azijn in dressings wel begrepen. Maar dat de mogelijkheden en variaties van azijn zo rijk waren besefte ik pas na doorlezen van het boek van de Oostenrijkse azijntovenaar Alois Gölles. Gölles is lid van de prestigieuze Premium Estates of Austria, een samenwerkingsverband op marketinggebied van een aantal Oostenrijkse top-wijnproducenten. In de nieuwsbrief van deze Premium Estates werd een intrigerend boek aangekondigd, The New Guide to Vinegar. A Handbook for Enjoying the Exquisitely Tart Seasoning, van Alois Gölles. Wat deed een azijnmaker tussen de wijnboeren?, vroeg ik me verbaasd af. Maar wat heb genoten van dat boek, zonder zelfs nog maar een druppel van de azijnen geproefd te hebben! Ik begreep na lezing van het boek bovendien volledig waarom deze azijnmaker zijn plaats bij de wijnproducenten van Oostenrijk verdient.

[Lees meer...]

Onderwerp: Meer dan wijn, Oostenrijk Tags: , , , , ,
10 juni 2011 door 4 Reacties

Tauleto Wine Fragrance

De schillen van druiven bevatten anti-oxidanten, en anti-oxidanten zijn ook goed voor de huid. Het zou celveroudering kunnen tegengaan, en de huid soepel houden bijvoorbeeld. Wat is er dan logischer dan die anti-oxidanten in druivenschillen ook daadwerkelijk te gaan gebruiken? Met druivenschillen wordt na de persing toch weinig meer gedaan, of er moet grappa of marc van gestookt worden… En als meststof voor het land wordt het ook gebruikt.

[Lees meer...]

Onderwerp: Kunst & cultuur, Meer dan wijn
26 april 2011 door 1 Reactie

Born Digital Wine Awards

Op de European Wine Bloggers Conference in Wenen, in oktober van vorig jaar, werden de Born Digital Wine Awards aangekondigd door Robert McIntosh en Ryan en Gabriella Opaz.

Deze Born Digital Wine Awards zijn een poging om recht te doen aan de nieuwe golf van online wijnjournalistiek. Elk jaar zullen de beste individuele voorbeelden van elektronische publicaties worden beoordeeld. Dit is inclusief video en audio. Deelnemers mogen afkomstig zijn uit de hele wereld, en de jury bestaat uit belangrijke professionals: Jancis Robinson, Evan Schnittman, Elin McCoy, Patrick Schmitt, Robert Joseph en Hervé Lalau. Voor diverse categorieën wordt een prijs toegekend.

Blogs, twitter, video, audio
Online publiceren over wijn, of het nu in de vorm van een video, een blog, twitter of via een ander platform plaatsvindt, is op dit moment explosief aan het ontwikkelen. Er zijn al diverse pogingen (lees: prijzen) om de inhoud te beoordelen en in categorieën in te delen, maar aan deze pogingen kleven tot nog toe allerhande nadelen: te weinig nadruk op de inhoud, te veel belangstelling voor individuen en vormgeving bijvoorbeeld. Bovendien hebben weinig prijzen een wereldwijde uitstraling.

Content in je eigen taal!
Om al deze redenen hebben de organisatoren van de European Wine Bloggers Conference een unieke prijs ingesteld: de Born Digital Wine Awards. Vergelijk het qua vorm met de Pulitzer Prijzen! Het idee erachter is vooral gericht op het stimuleren en promoten van kwalitatief hoogstaande inhoud (content), door het creëren van een prijs met een echte waarde, uitgesproken door een panel van autoritatieve juryleden.

Content die in aanmerking wil komen voor een prijs, moet eerst gepubliceerd zijn in een elektronische vorm, online, zonder beperkingen. Content mag verschenen zijn in print, maar niet nadat het ook in een elektronisch medium is verschenen.

De prijzen zullen in het Engels beoordeeld worden, maar inhoud kan in iedere taal ingediend worden! Een auteur die een artikel inlevert in een taal anders dan Engels, wordt aangemoedigd daar een vertaling bij te leveren. Als de auteur hier niet de middelen toe heeft, zal een vertaling op kosten van het organiserend comité gemaakt worden.

Inzendingen voor de eerste Born Digital Wine Award – over content gepubliceerd in 2010 – kunnen nog tot 28 februari a.s. ingediend worden. De jurering begint op 1 maart 2011. Uitgebreide informatie over het indienen van een artikel is te vinden in diverse talen op de site van de Born Digital Wine Awards.

Succes!!

Onderwerp: Beleven, En verder...., Meer dan wijn, Social media Tags: , ,
20 januari 2011 door Reageer

Wijn en chocolade


Het lijkt of ik het tegenwoordig overal tegenkom. Artikelen in culi-tijdschriften, persberichten in mijn mailbox, verrukkelijke voorbeelden op proeverijen. Ik heb het over de combinatie chocolade en wijn. Zeiden we vroeger: bij een chocoladedessert past alleen een mooi glas port of een zoete madera (malmsey of bual), tegenwoordig lijken combinatiemogelijkheden van chocolade en wijn veel breder te zijn. En dat terwijl de tannines in wijn toch botsen met de bitters in de chocolade, zo leerden we altijd.

Wijn ín chocolade
Wijn ín chocolade is er ook al: in Oostenrijk, bij Domäne Wachau, trof ik donkere chocolade met Grüner Veltliner. Heerlijk, werkelijk waar, maar de Grüner Veltliner bleek wel Grüner Veltliner Brand; stooksel dus. Dit valt meer in de categorie ‘kersenbonbon maar dan anders’. Hetzelfde geldt een beetje voor de bonbons met Zweigelt Spätlese die we tijdens een proeverij bij Trouvaille vonden. Ze werden aangeraden bij Oostenrijkse (witte) Eiswein, van Münzenrieder. Een verbluffend mooie combinatie!

Maar de echte uitdaging bestaat erin een stuk pure chocolade te combineren met een mooi glas rode wijn. Van wijnwebwinkel Vindict kreeg ik een tijd geleden een blok Brix cadeau. Brix zou een chocoladesoort zijn die het uitstekend doet bij wijn. We namen natuurlijk de proef op de som, met diverse soorten rode wijn. En inderdaad, een stukje Brix bij een Chateauneuf-du-Pape, of een Oostenrijkse cuvée van diverse rode rassen, het combineert over het algemeen goed. Brix combineerde verder heel erg goed met een glaasje Nederlandse grappa, Gruusbèks Bessemke, van De Colonjes. Misschien was dat wel de beste combinatie, nu ik er aan terugdenk. Zijn we toch weer bij die Veltliner brand…

Persbericht
Bij het blok Brix ontving ik een uitgebreid persbericht. “De reden dat BRIX met wijn combineert is de bijzondere cacaoboon uit Ghana die aan de basis van de chocolade ligt. Deze cacaoboon staat bekend om zijn rood-fruit-karakteristieken en bezit bepaalde bitters niet die normaal gesproken botsen met wijn. Het resultaat is een chocola die zo puur is dat het de subtiele nuances in wijn vergroot.

Brix ontwikkelde drie blends: Milk (40% cacao), Medium Dark (60%) en Extra Dark (70%). Elke blend is te combineren met verschillende wijnen. Zo drink je bij Milk een rosé of lichte Pinot Noir, bij Medium Dark ga je voor een fruitige Merlot of Syrah [wijn ontvingen een blok Medium Dark, mb], terwijl je de Extra Dark eer aandoet met een krachtige wijn, bijvoorbeeld uit de Bordeaux.

Brix valt op door zijn robuuste vorm, vergelijkbaar met een goudstaaf. Het is geen chocola om te snijden of te breken, maar je beitelt er stukjes af, zodat de chocola als ijssplinters uit elkaar valt.

Het verhaal achter BRIX
Dr. Nick Proia, een longarts uit Ohio, dineert maandelijks met vrienden. Deze etentjes sluiten zij altijd af met een kaasplank, passend bij de wijn. Omdat Proia liever eens met iets anders afsluit, gaat hij op zoek. Hij komt uit op (gezondere) chocola. Maar, omdat zijn zoektocht naar chocola-bij-wijn niks oplevert, besluit hij het zelf te ontwikkelen, met Brix als resultaat. De naam Brix is toepasselijk omdat Brix de waarde voor het suikergehalte in druiven is en de chocolade de massieve vorm heeft van een baksteen – brick.” [einde persbericht]

Ik ga deze ontwikkeling eens wat meer volgen, chocolade en wijn, en nog wat meer uitproberen. Wordt vervolgd…

Onderwerp: Meer dan wijn, Proeven, Rare druiven, Wijn & Eten Tags: ,
18 november 2010 door 1 Reactie

Foodblogevent – Drinken uit een nautilusbeker

De tentoonstelling A la c’Arte. De kunst van het eten – Eten in de Kunst in het Noordbrabants Museum is open, en wat is het mooi geworden! Ik zou over al die schilderijen wel iets leuks willen schrijven, natuurlijk over de wijn of over de drinkcultuur. Maar dat was niet de opzet van het foodblogevent, dus heb ik toch maar een keuze gemaakt. Het wordt het Stilleven met nautilusbeker van Frans Sant-Acker, uit 1670, en wel om het volgende. Ik vraag me namelijk al maanden af, sinds ik het schilderij voor het eerst zag: hoe zou dat nu drinken, uit zo’n schelp? Dat moet toch enorm raar zijn? Gulpt de wijn dan niet over je kleren, als je maar ietsje onvoorzichtig bent? En hoe komt een wijn in zo’n schelp uit? Schijnt bij rode wijn de kleur door? Hoe proeft en ruikt de wijn als je uit een nautilusschelp drinkt?

Hetzelfde vraag ik me overigens af van veel meer drinkgerei op de schilderijen van de tentoonstelling. Ook uit de omgevallen drinkschaal op hetzelfde schilderij wil ik wel eens wijn proeven. En kijk ook eens naar de Hollandse familie aan tafel, op het schilderij uit 1610. De vader houdt een enorme goudkleurige houder vast, een bekergreep, waarin een glas geklemd zit. Hoe dronk je uit zo’n glas, wat was de truc om het netjes en goed te doen? Welke regels hingen er om het gebruik van dit opvallende drinkgerei?


Proeverij historisch drinkgerei
Op mijn lijstje van ‘things to do’ staat het wilde plan om een proeverij te organiseren met historisch drinkgerei: eén of twee wijnen proeven, en dan telkens uit een eeuwenoud glas of beker. Uit een nautilusschelp, een flûte van Venetiaans glas, een roemer met noppen, een zilveren bekertje, een stenen kroes. En dan noteren wat de verschillen zijn, wat het drinkplezier is. Het zou helemaal ideaal zijn als we de wijn dan ook nog konden schenken uit een oude tinnen stadskan!

Hetzelfde wil ik overigens ook met champagne doen: champagne uit een coupe, uit een flûte, uit de nieuwe, meer tulpvormige champagneglazen, uit een glazen en een porseleinen bekertje. Want porseleinen champagnebekers zijn er ook, en worden zelfs anno 2010 gemaakt.
Die laatste proeverij valt nog wel eens te realiseren, denk ik. Maar die eerste… Welke conservator krijg ik zo gek?

A la c’Arte is tot en met 2 januari 2011 te zien in het Noordbrabants Museum in Den Bosch. De begeleidende publicatie is verkrijgbaar in de Museumwinkel en kost € 8,50.

Verantwoording afbeeldingen
- Stilleven met nautilusbeker, Frans Sant-Acker, ca. 1670, collectie Noordbrabants Museum
- Familie aan tafel, Hollandse School, ca. 1610 collectie Theo Daatselaar Antiquairs

Onderwerp: Kunst & cultuur, Meer dan wijn, Social media, Wijngeschiedenis Tags: , ,
18 september 2010 door Reageer

Wijn en schrijven


Wijnkronieken is natuurlijk mijn persoonlijke weblog, maar af en toe is er ook ruimte voor gastschrijvers. Zo schrijft Roelof regelmatig over zijn Domaine de la Monette, heeft Marianne de uitreiking van het vinologendiploma beschreven en klimt ook mijn echtgenoot Nico af en toe in de pen. Vandaag is Petra Davids aan de beurt, schrijfster van het boek Wijnroutes. Op de fiets langs wijngaarden in Nederland en België uit 2006. Zij trekt een boeiende parallel tussen het maken van een wijn en het schrijven van een boek.

Ruiken, proeven en genieten van een goed glas wit, rood of bubbels is één van mijn passies. Wat is er nu zo lekker aan een Vernaccia di San Gimignano, een Grauburgunder of een Carmenère? Dat interesseert mij. Maar waar ik vooral benieuwd naar ben, is het verhaal van de wijngaardenier. Wat drijft hem om zich dag in dag uit met druiven en wijn maken bezig te houden?

Een andere grote passie van me is schrijven. Deze twee passies heb ik in 2006 gecombineerd in mijn boek ‘Wijnroutes. Op de fiets langs wijngaarden in Nederland en België’. Tijdens het schrijven ervan ontdekte ik de vele overeenkomsten tussen het maken van wijn en het schrijven van een boek.

In den beginne…
Hoe begin je een wijngaard? Heel basic: door eerst druivenplanten te poten. Vervolgens is het hard werken op het land en wachten tot de planten groot en sterk genoeg zijn om de eerste druiventrossen te dragen.
Maar wat ik nou zo wonderlijk vindt: Waarom legt iemand in Nederland of België een wijngaard aan? Wie begint daar nu mee? Hoe halen sommigen het toch in hun hoofd om in de Lage Landen, waar het aantal zonuren beperkt is, wijn te maken?
Manlief overtuigde mij ervan dat ik hier ‘iets’ mee moest gaan doen. Langzamerhand begon het idee voor het boek te rijpen. In december 2005 zat ik aan tafel bij de redacteur Life Style van uitgeverij Pearson Education. Ik lanceerde mijn ideeën voor het boek en hoopte dat het wortel zou gaan schieten. En dat deed het!

Terroir
De wijngaarden die ik beschreven heb in het boek, heb ik allemaal bezocht. Van Groningen en Noord-Holland tot het Belgische Huy in de buurt van Namen. Allemaal wijngaarden die een heel verschillend terroir hebben. Voor wie dat niet weet: terroir is de omgeving van de druivenstok. De bodem, het microklimaat, de natuurlijke waterhuishouding en de cultuur.

Het terroir van mijn boek is mijn werkplek, het schrijven en het creatief omgaan met de informatie die je krijgt uit de gesprekken met de wijngaardeniers en wat je daar uithaalt.

Snoeien
Voor een goede oogst moet de wijnboer zijn druivenplanten snoeien. Wanneer er teveel trossen aan een wijnrank hangen, krijgen de druiven onvoldoende zonlicht. En dat gaat ten koste van de kwaliteit. Het is de kunst van het weglaten. Minder ranken betekent ook meer voedingsstoffen voor de druiven die blijven hangen.

De kunst van het weglaten geldt ook voor het schrijven. Kill your darlings. Een stuk wordt krachtiger door teksten in te korten. Je komt daarmee tot de kern, de essentie, van je boodschap.

Rijpen
Goede wijn heeft tijd nodig om te rijpen. Soms voegt de wijnboer er nog wat aan toe en laat ‘m dan rusten. Dit geldt ook voor een tekst. Je laat het even liggen, daarna lees je het opnieuw grondig door en je past de tekst aan. Totdat je tevreden bent over het resultaat.

Eigen stijl
Schrijvers en wijngaardeniers hebben hun eigen stijl. De manier waarop ze te werk gaan, is vakmanschap. En het eindproduct moet perfect zijn. Maar of een glas wijn lekker is, bepaalt de wijnliefhebber. En smaken verschillen. Zo ook bij een tekst: de stijl van de schrijver spreekt de een aan, de ander niet.

Petra Davids

foto: Erwin Derks

Onderwerp: Boeken, En verder...., Meer dan wijn Tags:
6 september 2010 door Reageer

Foodblogevent – Eten in de kunst

Wat een eer om deze maand van Edith het stokje van het Foodblogevent overgedragen te hebben gekregen. En ik heb er een fraaie invulling voor: een historisch evenement, letterlijk en figuurlijk. Mijn thema is namelijk ‘Eten in de kunst’. Dit thema sluit aan bij de tentoonstelling die vanaf 18 september in het Noordbrabants Museum in Den Bosch te zien is: A la c’Arte. De kunst van het eten – Eten in de kunst.

Oude en moderne kunst
In die tentoonstelling worden oude en moderne kunst door elkaar heen gepresenteerd, allemaal met het thema eten. Op andere plaatsen in het museum is bovendien historisch glaswerk en servies opgesteld. A la c’Arte wordt een culinaire ontdekkingstocht voor iedereen. Speels, eigentijds en aan de hand van drie thema’s: Ingrediënten, Maaltijden en Symboliek. Bij het thema Ingrediënten hebben Brabantse sterrenkoks zich laten inspireren door de schilderijen. Hun recepten zijn te zien in de tentoonstelling en na te lezen in de publicatie. Culinair recensent van Trouw Jeroen Thijssen liet zich inspireren door het thema Maaltijden, en schreef speciaal voor de tentoonstelling en de publicatie een aantal verhalen bij de kunstwerken. De conservatoren van het museum behandelen tot slot het thema Symboliek.

Eigen verhaal
En nu vraag ik jullie om je ook door een kunstwerk rondom eten (of drinken) uit het Noordbrabants Museum te laten inspireren, en daar een mooi verhaal bij te schrijven. Dat mag een recept zijn, een jeugdherinnering, een anekdote, een historische uitleg, maakt niet uit. Op de website van het museum tref je speciaal voor dit Foodblogevent een pagina met schilderijen waaruit je een keuze kunt maken. De afbeeldingen daarvan mag je ook zonder problemen op je weblog gebruiken.

Gratis toegangskaarten
Net als altijd vraag ik je een linkje hier op Wijnkronieken achter te laten als je iets gepubliceerd hebt. Zodra je overigens iets hebt gepubliceerd, heb je recht op twee gratis toegangskaarten voor het museum, geldig t/m 2 januari 2011, de sluitingsdatum van de tentoonstelling.
Eind september maak ik dan een samenvatting, en plaats die hier op Wijnkronieken. De samenvatting zal bovendien ook op de Foodblogevent-pagina van het museum komen te staan, tot het eind van de tentoonstelling. Op deze manier maken jullie deel uit van de tentoonstelling A la c’Arte!

Dus ga snel naar de schilderijen van het Noordbrabants Museum, en laat je inspireren! Veel plezier en misschien tot in Den Bosch.

Onderwerp: Kunst & cultuur, Meer dan wijn, Social media, Wijngeschiedenis Tags: ,
3 september 2010 door 16 Reacties

Vin jaune

Een specialiteit van de Jura is vin jaune, gele wijn. Vin jaune hoort vooral thuis in het plaatsje Château-Chalon, maar wordt ook elders in de Jura geproduceerd. Bij Baud Père & Fils, een wijndomein dat erg zijn best doet zijn wijnen onder aandacht van toeristen te brengen, maakten we voor het eerst kennis met vin jaune. In de folders van de camping maakt het domein reclame en in het campingwinkeltje kon je de wijnen van Baud kopen. De aangeschafte Crémant de Jura was veelbelovend, dus togen we op een ochtend naar Le Vernois, een paar kilometer van Château-Chalon, om de overige wijnen van Baud te proeven. Dankzij de handige WineTravelGuide wisten we ook dat we er Château-Chalon met ‘gewone’ vin jaune konden vergelijken.

Zes jaar in het vat
Wat is dat nu, vin jaune? Voor vin jaune worden uitsluitend de witte savagnin-druiven gebruikt. Deze druiven rijpen laat en worden pas in oktober geoogst. Bij Baud vindt de alcoholische en malolactische gisting plaats in roestvrijstalen tanks met temperatuurcontrole. Daarna gaat de wijn in gebruikte Bourgondische vaten van 228 liter. Bij Baud staan de vaten op een zolder, met veel luchtcirculatie, waardoor het weer een forse invloed op de wijnen heeft. De vaten blijven minimaal 6 jaar en 3 maanden afgesloten en worden niet bijgevuld. Er verdampt dus een fors deel, ongeveer een derde van de oorspronkelijke hoeveelheid. Tijdens die 6 jaar ontwikkelt zich bovendien een gistdekentje op de wijn, dat de vloeistof beschermt tegen bederf én verantwoordelijk is voor zeer bijzondere aroma’s. Vin jaune wordt gebotteld in flessen van 62 cl, de zogenaamde clavelin. De naam betekent iets als ‘het deel van de engelen’… 62 cl. is de hoeveelheid wijn die na die 6 jaar ongeveer overblijft van 1 liter ‘basiswijn’.

Vier herkomstbenamingen
Vin jaune kan voorkomen onder vier herkomstbenamingen: Château-Chalon, Arbois, L’Etoile en Côtes du Jura. Een Château-Chalon is per definitie een vin jaune, er mogen rond dit stadje geen andere wijnen worden gemaakt. Deze appellation omvat dan ook maar 50 ha. De wijngaarden liggen rondom een grote rotsformatie waarop het stadje ligt.
In de overige genoemde appellations komen ook andere wijnstijlen voor.


Château-Chalon vs Côtes du Jura
Bij Baud konden we een Château-Chalon 2002 vergelijken met een Vin Jaune 2000 Côtes du Jura. Baud bezit wijngaarden in beide appellations.
Vin jaune is altijd absoluut droog, geen spoortje zoet in te ontdekken. Geur en smaak doen aan fino sherry denken, maar toch ook weer niet. De oorzaak daarvan is het gistdekentje dat ik net noemde. De Château-Chalon van Baud rook heel subtiel naar noten, was fijn en delicaat. Bij Baud noemen ze het een vrouwelijke wijn, terwijl een vin jaune Côtes du Jura meer een mannelijke wijn is. Daar konden we wel in meegaan: ikzelf vond de Château-Chalon lekkerder, Nico de vin jaune Côtes du Jura. Deze laatste geurde naar geroosterde koffieboontjes, uiteraard ook noten, maggi en was aardser, steviger.
Gevraagd naar de oorzaak van het verschil tussen de twee wijnen: terroir natuurlijk. Tot op dit moment heb ik een goede verklaring nog niet kunnen vinden.

Bressekip met morieljes
Hét gerecht bij vin jaune is kip (uit de nabijgelegen Bresse natuurlijk) in een saus van vin jaune en morieltjes (een soort paddestoelen). We probeerden dit gerecht bij Maison Eusebia in Château-Chalon: inderdaad een geweldige combinatie! Andere gerechten die goed combineren bij vin jaune zijn gerookte forel, vis in roomsauzen, kreeft etc.. En een glas vin jaune als apéritief, met wat gepelde walnoten of een stukje Comtékaas is ook niet te versmaden.


De overige wijnen van Baud zijn ook zeer de moeite waard: van de zoete vin de paille (wijn van ingedroogde druiven), tot de subtiele L’Etoile Chardonnay en de rijke en volle Trousseau 2008 (rood). En niet te vergeten de heerlijke Crémant, waarvan we een flesje bij onze bestelling cadeau kregen.
In Nederland zijn goede Jurawijnen te krijgen via www.jurawijnen.nl.

Foto’s: eigen camera en Nico Poppelier

Onderwerp: Frankrijk, Meer dan wijn, Proeven, Wijnmaken en wijngaard
23 augustus 2010 door Reageer

Dagje alcoholvrij

Helaas, er zijn van die dagen dat het echt alcoholvrij moet zijn voor mij. Balen, maar je went er (langzaam) aan. Alleen, als zo’n dag samenvalt met je trouwdag, is het wel dubbel balen. Zo niet dit jaar! Wij hadden bij toeval twee flessen alcoholvrije wijn in huis, van Domaine de Fleur: Sparkling Rosé en Vita Nova Sparkling Secco. Toegezonden door de eigenaren van Domaine de Fleur, als proefflessen.

Nu zijn we in het verleden wel eens heel onaardig geweest over alcoholvrije en alcoholarme wijnen. Die arme Ilja beeft er nog van, misschien wel ;-) Maar gelukkig, de ontwikkelingen gaan verder. Alcoholvrije wijnen ontwikkelen zich, wij ontwikkelen mee. En als zelfs Nico zegt dat hij van de Sparkling Rosé wel een doos in huis wil hebben, dan is er toch echt iets aan de hand! Beide mousserende wijnen smaakten ons uitstekend! Vooral de Vita Nova Secco had voor mij een goed ‘wijnig’ karakter, al was de mousse iets agressief en waren de zuren wat aan de hoge kant. Maar dat was wel verfrissend. Vita Nova Secco is gemaakt van biologisch geteelde sauvignon blanc en semillon uit Bordeaux.

De Sparkling Rosé, gemaakt van sauvignon blanc en semillon, met daaraan toegevoegd een vleugje merlot en cabernet sauvignon, had een tikje meer een frisdrankkarakter, of misschien wel wat kriekenbier-achtigs. Maar met dit voordeel: geen spoortje suiker, alleen fruitigheid!. Voor het eerst ben ik zo’n alcoholvrije dag een stuk minder chagrijnig doorgekomen ;-)

Domaine de Fleur is een Nederlands wijnlabel voor alcoholvrije wijnen en levert aan zowel consumenten als zakelijke grootafnemers (wellness- & congrescentra, horeca, slijterijen, detailhandel gespecialiseerd in delicatessen en supermarkten) en groothandels.

Samen met internationale wijnkenners selecteert Domaine de Fleur goede wijnen uit landen als Frankrijk, Italië en Duitsland. Volgens oprichter Alexander Nijeboer, in een interview , is het voor de smaak van alcoholvrije wijnen echt nodig de betere categorieën te nemen, ‘anders blijft er een waterige substantie over’.
Deze wijnen worden gedealcoholiseerd volgens een in 1908 in Duitsland gepatenteerd proces. Deze techniek is sindsdien sterk geëvolueerd tot een high-tech destillatieproces waarbij de wijnen onder vacuüm tot maximaal 28°C worden verwarmd. Tijdens dit proces worden de alcohol en de andere aromahoudende bestanddelen van de wijn van elkaar gescheiden. Volgens Europese wetgeving mogen alcoholvrije wijnen maximaal 0,5% alcohol bevatten. De alcoholvrije wijnen van Domaine de Fleur bevatten 0,3 tot 0,5% alcohol.

Die bestelling is de deur uit – naast Sparkling Rosé bestelde ik ook een proefpakket stille wijnen. Ik ben erg benieuwd hoe die uitpakken!

Onderwerp: En verder...., Meer dan wijn
7 juni 2010 door 3 Reacties
« Oudere Artikelen